"Wulan Haji, Dompet Melu Ngaji"

 Cerita Basa Jawa Ngapak Banyumasan

Wulan Haji teka. Ning kampung Karangjambu, saben dina ana bae swara dangdut, organ tunggal, lan wong nganggo klambi batik mlaku nggawa amplop. Ora liya ya merga musim hajatan.

Esuk-esuk Yu Kamisem wis ketok mumet. Lagi bae lungguh ning teras, Mbah Rasini teka nggawa tumpukan undangan.

Mbah Rasini:
"Yu... iki undanganmu kok numpuk kaya tagihan listrik ya?"

Yu Kamisem:
"Aja ditakoni, Mbah. Iki durung kabeh. Wingi sore ana telu, bengi loro, esuke siji maning. Wong durung tanggal sepuluh, undangan wis enem!"

Pas kuwi Kang Tarwan teka numpak pit motor.

Kang Tarwan:
"Assalamualaikum... Yu, iki ana undangan maning. Putune Pak Lurah mantu."

Yu Kamisem langsung nyekel bathuke.

Yu Kamisem:
"Lho... iki dadi pitu! Wong aku siji kok kaya artis bae, saben dina diundang."

Mbah Rasini mesem.

Mbah Rasini:
"Saiki nek mlebu Wulan Haji, wong mantu kaya padha janjian. Sing nduwe terop nganti bingung arep dipasang ning ngendi."

Kang Tarwan ngguyu.

Kang Tarwan:
"Sing luwih mumet dudu sing mantu, Yu. Sing diundang! Dompet nganti melu kurban."

Yu Kamisem ngelus dompete.

Yu Kamisem:
"Bener kuwi. Amplop isi satus ewu, dikali pitu... wah, dompetku saiki wis tipis kaya peyek remuk."

Mbah Rasini nyeletuk.

Mbah Rasini:
"Durung meneh nek jadwale tabrakan. Jam sepuluh kondangan ning Kaligondang, jam rolas ning Bojongsari, sore ning Bukateja. Wong mangan sega wae nganti telu ping."

Kang Tarwan nyaut.

Kang Tarwan:
"Aku tau sedina lima kondangan. Ning panggonan kapisan mangan bakso, panggonan kapindho soto, katelu prasmanan, kapapat es krim, kaping lima mung njupuk wedang. Wetengku wis demo."

Yu Kamisem ngguyu nganti metu eluh.

Yu Kamisem:
"Nek ngono mah dudu marathon lari, nanging marathon mangan!"

Kabeh padha ngguyu.

Mbah Rasini banjur ngomong kanthi guyon.

Mbah Rasini:
"Sing lucu kuwi nek ketemu wong sing padha kondangan. Durung sempet ngomong 'piye kabare?', sing ditakoni malah, 'sesuk lunga ning ngendi maning?'"

Kang Tarwan mangsuli.

Kang Tarwan:
"Saiki kalenderku dudu kanggo nyatet rapat, nanging kanggo nyatet hajatan. Nek ora dicathet, bisa salah mlebu terop. Arep kondangan ning omahe Pak Darto, jebul mlebu omahe Pak Karyo."

Yu Kamisem nutup obrolan karo ngguyu.

Yu Kamisem:
"Ya wis lah. Hajatan kuwi tandha wong padha bungah lan padha nyambung paseduluran. Mung ya muga-muga taun ngarep sing mantu ora bareng kabeh. Dompetku ben isa ambegan sethithik!"

Kabeh padha ngguyu cekakakan. Swara organ saka omah tangga sebelah wiwit muni maning.

Kang Tarwan:
"Lho... kuwi kok muni musik maneh?"

Ana bocah cilik mlayu nggawa kertu.

"Pak Tarwan... iki undangan maning!"

Kang Tarwan langsung nyekel dompete.

"Ya Allah... durung rampung crita, undangan wis teka maneh. Wulan Haji pancen berkah... ning dompet, ujiane uga ora kalah akeh!"

Tamat. 😄